İstedim sensizliği kabul etmeyi,
Karanlıktı; korktum, beceremedim.
Gerçekten istedim sana elveda demeyi.
Gönül izin vermedi gülüm, onu da beceremedim.
Rüyadan farkın olmamalıydı benim için,
İstemeden bağlanıverdim sana.
Ayrılık en iyisiydi bizim için.
Ayılamıyorum rüyadan, zarar veriyor bana.
Niyetim yoktu sana karşılık.
Hele ki diğer kanadını kırmamak için.
Gönülle akıl bir değil ki, yapmak istiyor yalakalık.
Beni hâlâ nasıl sevebiliyorsun sebebi olduğum için?
Her şey için gene de teşekkür ederim.
Sen zaten beni bir kez unutabilmiştin.
Ben sadece yazarım, bellidir yerim;
Unutamadım ama, yine de uyuyabilmiştin.
Kayıt Tarihi : 7.2.2026 22:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!