Pınarım Şiiri - Sadık Kocabaş

Pınarım:
Ey canlar dinleyin yolun halini,
Ezelden ebede bir ikrardır bu.
Talip olan bilir pirin dilini,
El ele el Hakk’a bir rüzgardır bu.

Seyyid de olsan bir rehberin olsun,
Mürşit kapısında gönlün durulsun.
İkrarsızın yolu zindana dönsün,
Piri olmayana büyük ardır bu.

Buyrukta söylenir açık ve ayan,
Piri olan candır Rahman’a uyan.
Rehberden piredir yola baş koyan,
Özünü bilene bir vakardır bu.

Yılda bir kez görülmeli görgüler,
Aklanmalı darda bütün sorgular.
Çözülmezse eğer kalır yargılar,
Mürşit divanında bir karardır bu.

Haksız eş boşayan, cana kıyanlar,
Harama el sürüp nefse uyanlar,
Düşkün ilan olur yolu duyanlar,
Toplumdan tecritle bir cidardır bu.

Ocaklar ayrılmış hizmet bellidir,
Şah İbrahim ocağı dil bellidir.
Yol süren erlerin hali bellidir,
Her talip özüne bir hisardır bu.

Cemevleri dolmuş ama can uzak,
Tanımadan niyaz kurulan tuzak.
Rızalık olmazsa her işe yasak,
Gönülden gönüle bir kulvardır bu.

Gördüğün uyarmaz ortak suçuna,
Fakiri kınarlar gider gücüne.
Kalemsiz Şair’im yolun ucuna,
Aşk ile sarılmak bir şiardır bu.