Sensizliğinle seviştim gecelerde
Yokluğunu üzerime yorgan diye örttüm.
Hasretini yastık yaptım.
Üşüdüm buz kestim, atmadım üstümden.
Sigaramın dumanını üflemedim;
Yokluğun azalır diye.
Biliyorum gözlerindeki karanlığı,
Karanlığa boğulmuş sevgiyi,
Gözünün akında, cesetlerin kumsala vurduğunu.
Biliyorum kaç kez sevdiğini,
‘Umut yok artık’ derken bile,
Umudun imdat çığlıklarını.
İnanmam Sevgilim,
İnanmam korkma sen…
Gözlerinde dilberin, salıncağa bindiğine,
Kaşlarında cıvıldayarak kaydığına,
Kokusunun gülleri utandırdığına,
İnanmam sevgilim.
Senden kaçtım sana geliyorum.
Aç demiyorum kollarını,
Kolların tutamaz beni.
Öp demiyorum.
Bu mutluluk yaşatmaz beni.
Sev demiyorum,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!