Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İzmir’de İzmir’in en güzel yerinde Karşıyaka’da doğmuşum.
1957 Haziran’ı. O zamanlar da yakarmış güneş tenleri. Anılarımda Karşıyaka’nın havası, denizinin tuzu vardır. Mutluluklar içinde, sevgiyle büyüdüm.
Şiirlerimdeki iç huzur, mutlulukla iç içe yaşadığımdan geliyor. Huzurlu bir ailede; birbirini çok seven bir anne babanın şanslı çocuğu olarak, kardeşlerimin cıvıltıları arasında büyüdüm.
Bir mutluluk penceresiydi baktığım.
Sevdam huzurlu olmaktan ...
