Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Aşk çeşmene su olayım.
Testine de ben dolayım.
Kandiline, yağ dolayım.
İğnene de, ip olayım.
Gergefinde, işle beni.

Anne,
Mevlana ne?
O bir derya!
Tüm kirleri, arındırır.
Bir güneş!
Karanlıkları aydınlatır,

öyle derinden bağlıydım ki sana
niçin öyle kırgın duruyorsun
ben mi incittim
yoksa sen mi kırıldın bana
öyle çok seviyordum ki aşıktım sana
neden öyle mahsun gülüyorsun

Rabbin yaratmış seni,
Önüne sermiş tüm âlemi.
Ne prangalara vurmuş,
Ne cehennem zebanileri dikmiş, başına.
Kendi iradesi ile bulsun, kullarım beni.
Allah’a varma yollarında, ilk adım namaz.

Bakarım aynaya,
Es geçer dünyaya,
Ruh-u arz rahmana,
Ol tamam devrana,
Kul ola pişmana
Terk-i pür hataya,

Suluova’nın yoluna
Kuş konmuş elma dalına
Petek olayım balına
Dolmuşçu musun, kamyoncu musun yar

Elmalarımın alına

Bir mezar taşı var
Havası bana yar
Çocukluğum kalan kar
Tanıdık, dost var
Memleket memleket
Çiğdemler açar

Önce ana karnında dokuz ay beklemeyi
Bura niye karanlık diye tekmelemeyi
Bebek olarak doğmayı
Hemşireden ilk şaplak yemeyi
Canlıyım diye anonsluk ağlamayı
Anne kokusunu ve sevgisini

Selam, İtalya.
Selam. Milano, Venedik.
Selam, Roma, L’aguila.
Bir hasret gemisi,
Yanaştı, bu limana.
Güneş, bir başka doğdu.

Âdemden gelenler
Sevgiyi bilenler
Aş ekmek derenler
Mangal yürekli erler

Evlerin erleri