Perdeler 2 Şiiri - Musa Yılmaz

Şiirler vardı tepeden inme...
Gözlerimde perdelerle yürüdüm.
Ne ayağım takıldı taşlara, ne yol bitti...
Görmek için yolun sonunu,
Yürümem gerekti.

Biliyordum.

Ne ‘sen’ vardı yolda, ne de ‘biz’!
Her yer ‘O’ydu ve ‘O’ her yerdeydi.
‘O’nu soluyordum her adımda.
‘O’ sarıyordu her yanımı.
‘O’ koruyordu ayaklarımı taşlardan.
Kaynağı ‘O’ydu gözyaşlarımın,
Ve tek tesellisiydi yalnızlığımın.
Şiirler, sözler dikenli, can yakıyor,
‘O’ sarıyordu açılan yaralarımı.

Biliyordum.

Gerekliydi yürümek!
Dikenli yollara rağmen,
Perdelerden kurtulmam gerek!