İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Güzel şiirinden dolayı kutlarım arkadaşımAslında hepimiz birer tiyatro sanatçısıyız gerçekten.Bazen öyle derin oynarız ki rolümüzü seyirciye üzmemek adına(ailemiz,çevremiz,dostlarımız) Alkış alırmıyız bilmem ama ve PERDE artık kapanmak üzeredir belki de .Kim bilebilir ki.
Ant.+10
Dünyaya gelemk demek, tiyatro sahnesinde kendini bulman demek. Ne güzel ele almışsınız dizelerde. Dünyaya geldik, değişik roller, değişik paylaışım. Bazısı hakkını veriyor, bazısı ise rolünü yapamayıp yok oluyor. Bu yaşam tiyatrrosunda bugün biz de birşeyler yapalım mı? Haydi PERDE diyelim!
PERDE....
Bütün yorgunluğunu unutursun perdede,
Seni görenler; kıskanır, imrenir perdede,
Duygularını yaşarsın oyun içinde perdede,
Yaşam bir oyun, sergileyelim perdede! Hüseyin DURMUŞ
www.kafiye.net sahibi
Emekli Edebiyat Öğretmeni
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta