Pencere Şiiri - Ramazan Behic

İlk defa gülümsedin bana bu gece,
İlk defa kalbin sıcacıktı bu çaresize!
İlk defa ömürlük bir hayalin gerçekliğini hissettim bedeninde.
Ve ilk defa beni sevebilme ihtimalinin gerçekliğine şaşırdım!

Gözlerinin kuyusundan duyduğum umut sesleri
Kulağımda çınlayan bir çığlığa set´r oldu.
Hep kurak olan yüzünde gül bahçeleri vardı ilk defa!
Ve ilk defa bedenim gülüşüne es´r oldu!

Gül dudaklarının kıvrım konaklarında neşe ikamet ediyordu ilk defa!
Ve bana bakıyordu gözlerin sevinçle ,
Kollarını açmıştın bin yıllık hasretle!
Ve ilk defa korktum senin bu kadar ulaşılabilir olmandan!

Sonra birden kanla, terle gözlerimi açtım;
İlk defa vücudum titriyordu senle olan rüyamdan
Zira ezelden beri rüyamda dahi bu kadar umutla dolmamıştı yüreğim...
Bilsem ki kan kusacağım uğrunda,
Gene sen gene sen diyeceğim!