Pencere Şiiri - Aşık Tabîbi

Sana uyandım bu sabah yine
Perdenin arkasından geçecek bir mucizeye inanarak
Seni dinledim bütün gün şarkı niyetine
Hiç duymadığım sesinin hayalini kurarak
Ben sıcacık yalnızlığımda boğuşurken sensiz
Penceremden baktığım karanlıkta hapsolmuş, müstakbel saadetim
Ev karanlık, odalar boş, duvarlar soğuk...
En zoru da sana olan hasretim
Yokluğun canımda koca bir boşluk

Koştum, yine koştum soğuk pencereme
Sokaktan geçen yüzlerce insan içinden seni görme ihtimalime
Sana benzettim evleri, ağaçları, kuşları
Camın buğusuna yazarken adını
Ağladım içime
Ağladım, sustum.