Arkadaşım 'Mavi umuttur' dedi,
Oysa benim umutlarımı, pembe süslerdi.
Açık, uçuk pembe
Sonsuz, çocuksu ve ıpılık.
Bazen gökyüzü de öyledir
Baktıkça gökyüzüne;
Ayaklarım yerden kesilir,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta