Pelincime Şiiri - Garip Şair

Pelincim, bilirsin, sen bana canımcım derdin,
O tatlı dilinle hayatıma renk verdin.
Şimdi artık yoksun, kaldım ben ve derdim.

Ben artık bundan sonra kaderime küstüm,
Kısmet değilmiş meğer, yine yollara düştüm.

Seninle buluşamadık, çıkamadık etrafa,
Cevap vermedin bir türlü maile, telefona, telgrafa,
Vakit ama henüz erkendi aşkımı itirafa.

Ben artık bundan sonra kaderime küstüm,
Kısmet değilmiş meğer, yine yollara düştüm.

Peşinden diyar gurbet gezmek isterdim,
Buluşmak uğruna nice zol ezmek isterdim.
Eninde sonunda canımdan bezmektir derdim.

Ben artık bundan sonra kaderime küstüm,
Kısmet değilmiş meğer, yine yollara düştüm.

Aylar sonra gelir senden nıhayet bir haber:
'Memlekette kaldım epeydir, oldum orada stajer.
Bu arada nişanlandım, o da şimdi asker.'

Ben artık bundan sonra kaderime küstüm,
Kısmet değilmiş meğer, yine yollara düştüm.

Garip Şair derler bana, bunu seçtim müstear,
Benim için, Senin için verdiğim son karar:
Bundan böyle gayrı görüşsek de neye yarar?

Ben artık bundan sonra kaderime küstüm,
Kısmet değilmiş meğer, yine yollara düştüm.