Nasılsın diye sorduğumda sustular bazen
Yalnızlık gibi sustular
Ben de öyle dedim
Bir masanın kenarında otururmuş gibi
Kimin hakkı kaldı üzerimde?
Kimin canını yaktım?
Düşündüm düşündüm boşverdim
Bir merhaba sesi uzaklardan
Yeni bir umut bir "merhaba" ile başlar bazen
Ve bir diğeri bir "elvada" ile gider
Merhaba dostum, peki ya sen?
Oldu görüşürüz o zaman
Hangi zaman?
Hangi zamandı o görüşülen?
Önemsizleştirmek gerekli mi böyle her şeyi
Belki de gereksiz bir şeye başlamıştık
Gördüğünde herhangi bir yüzü
Anlayabilir misin hemen?
Ne kadar gerekli olduğunu
Bir ses bir dokunuş gerekli mi illa
Bazen çok istesen de bulamazsın
Bazense çok gereksizdir gerçekten
Ama bir kadının yüzündeki gülümseme
Çok gereklidir
Ne yapıyordum?
Nasıl başardım almayı o gülümsemeyi
Bunu bilmek isterdim
Ben işte bildiğiniz gibi, hep aynı
Çok sık başarmıyorum bazı şeyleri
Çoğu zaman başarsam bile anlamıyorum yani
Göz göze gelmek istemem çoğu zaman
Bir şeyleri belli etmekten korkarım
Kalabalıklarda başım eğiktir yani
Çok fazla para bulmuşluğumda yoktur
Üstüme gelir dostlarım
Haklılar, ben çok aynaya bakmam
Onunla da göz göze gelemem
Boşluk iyidir
Hayatın karmaşıklığından uzaklaşmak için
Bayadır kayıp bir kazağım var
Arar dururum ara ara
Hayır havalar soğuk ama ondan değil
Merak ederim
Kimin gidişini hatırlatacak diye
Rengini tam çıkaramıyorum
Belki de her gün üstüme giydiğimdir
Dedim ya hayat çok karmaşık
Güzel bir gülüşü vardı kesin
Evet çok sık başaramadım
Az gülüş çok gidişmiş demek ki
Bende çok gülmem
Çoğu zaman savunma amaçlı sadece
Kendime not; aynaya gülerek bak
Merhaba dostum
Ben mi nasılım?
Güldüm, yalnızlık gibi güldüm
Ben de öyle dedi
Ve oturuyorduk bir masanın kenarında
Fatih Necdet Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 19.9.2019 00:33:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!