Pazar Şiiri - Emsile Sultan Bayrak

Pazarda terlik gördü çocuk,
Uzak memlekette,
Ana tarafının evinde,
Bundan 20 yıl evvel,
En fazla 7 lira eden.

Alamadı ana.
Ağladı usulca.

Pazarın sokağında,
Satıcılardan daha çok bağıran yüreğine yandı çocuk.

Ne pazarlık yapabildi hayatla,
Ne de anasının mahcup gözlerine bakabildi çocuk.

İstedi bir terlik,
Alamadı ana.

Çocuk ne bilsin,
Para yok cüzdanda.

Pazardan çıktı çocuk.
Epey büyümüş çocuk.

Şimdi istediğini almaya yemin etmiş,
Pazardan eli boş dönen çocuk.

Tezgâhların arasında hayatlar var;
Pazarın renginde,
Parasızlığın gırtlağının dokuz boğumunda
Boğulan kaygılar.

Bu da geçer ana, üzülme.
Kundaktan çıkan bu eller,
Bu dar boğazdan da çıkar,
Yeminle.