başını bilmeden sonunu yazdığım çoğu hikayenin sonu yazdığım sonla aynı,
bu gün pazar, ve yazar günü hep haftanın sonu,
yumurtanın kabuğu soyulduktan sonra ki çıplaklığında vitamin,
dışlanmışlığın iç göçünde, arınmış, ayıklanmış bir hiçlik örtüsü,
gölgeyle, üryan ve ıslak temaslar, akılla gizlice sevişme dürtüsü,
yazılmamış söylememiş bir söz var yaşanmamışlığın öyküsü,
bırak ne varsa seni kendinden ayıran, bu ben bile olsam,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta