sakin ipek umuduyla
bırakır kendini sulara
umulmazlıklarında yüzü yelpazelidir
durgunluğu yatak örtüsü
akışkanlığında hazır ırmaklara kanı
tükenişinde bile sonu umurunda olmayan mum
yitirdiğinde sözü unutulan şarkı duraksamaları
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta