Yüreğim yanardağ misali lavlar içime akıyor
İnfilak halinde patlayarak her zerreme yayılıyor
Sönmez, imkansız, kalbim durmadan dağlanıyor
Yaşam bizler gibi aşkları da mı ihtiyarlatıyor
Yoksa azalınca sevgi, zehir olup, zehirleyip yok mu ediyor
Gerçek sevdalar ilk günkü gibi taptaze yeşeriyor
Saygısızca, kıymetsizce sözler mi aşkı vuruyor
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta