Patladı Balon Şiiri - Adnan Yeşiltaş

Çocuklar oynuyorlar
Eylül aylardan aldırmıyorlar
Saçlarına omuzlarına dökülüyorlar
Sarı sıcak yapraklar.

Ağlaşıyor dallar
Çocuklar duymuyorlar
Eylül bu sinsice siniyor
Ne terletiyor ne üşütüyor.

Zil henüz çalmadı
Zaman çocuklardan yanaydı
İhtiyar hasta yatağından cama dayandı
Topal ayağında sinsi bir sancı.

Dimağında yaralar azdı
Çocuklara bakarak daldı
İki gözünden iki damla yaş aktı
Zamansız zil çaldı patladı balon.

İhtiyar döndü
Yatağına bakakaldı
Topal ayağında sinsi bir sancı
Hayıflandı keşke balon patlamasaydı.