İçimizde bir demir vardı.
Kimse fark etmedi.
Yağmur yağmadı üstüne;
bekledi.
Sessizce.
Günler geçti.
Demir ağırlaştı.
Biz “sağlam” dedik.
Bir çocuk dokundu.
Eli kirlendi.
Sildik.
Pas ilerledi.
Ses çıkarmadı.
Biz rahatladık.
Sonra bir gün
kapı kapanmadı.
Ne zorlandı
ne kırıldı.
Sadece
tutmadı.
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 15:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!