kanları kaynadı çocukların
koşturdular parkta minik adımlarını
yakalanmak,düşmek,ölmek,gafil avlanmak
tadı tuzuydu hayatın
toz pembe dünyanın oyunlarıydı oynadıkları
acısını hissetmezdi dizindeki,dirseğindeki yaranın
tadı doruğundaydı çocukça yıllarının
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




doğal yaşama sevinci ,hilesiz gerçek bir yaşama biçimi, çocukça ,safça hayal kurmak ne güzel!!
Ama ne yazık ki çok geriler de yavaş haraket ediyor! Bu günkü yaşama biçimine ne kardar yaklaşmatadır.Bir türlü kestiremiyrum!!!
Tebrikler!
doğal yaşama sevinci ,hilesiz gerçek bir yaşama biçimi, çocukça ,safça hayal kurmak ne güzel!!
Ama ne yazık ki çok geriler de yavaş haraket ediyor! Bu günkü yaşama biçimine ne kardar yaklaşmatadır.Bir türlü kestiremiyrum!!!
Tebrikler!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta