Kendi yanlızlığımın köşkünde
Şiir şöminemde yaktığım
eski eşyalar gibidir
Şehrin karmaşası ve tozu alınınca
hıçkıran sokak satıcılarının yüzleri
Ve kapının önünde beni bekleyen
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta