Vakitlerden bir bahar günü,
En güzel düşüm gibi aklımdasın
Arsız bir rüzgâr giriyor gömleğimden içeri
Senmişsin gibi sevişiyorum onunla
Sırt üstü uzanıyorum toprağa
Gözlerimi açıyorum
Avuçlarımda papatyalar var
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta