Papatyam Şiiri - Timur İlikan

Papatyam, lavantam, manolyam.
Bahârım, sabâhım, canımsın.

Menekşem, uzanmış bu kollar,
O nârin belinden de sarsın.

Kederler, hüzünlerle derdin,
Düşen yaprak olsun, sararsın.

Bitimsizce sevgiyle çarpan
Şu kalbimde sen, son kararsın.

Yürekten gelen gür sedayı,
Acep hangi gün sen duyarsın.

Güneşsin doğan ufka, bin bir
Çeşit sevgiler hep yayarsın.

Her an birlikte aşka
A yârim kanarsın,doyarsın.

Şu gönlümde her dem demirler,
Güzel, mutlu günler sayarsın.

O altınsı kalbinle aşkım,
Büyüksün, büyük bir değersin.

Emel'sin, çiçeksin, kanatsız
Meleksin, gönülden seversin.

Vezni: Fe'ûlün fe'ûlün fe'ûlün