nar tanem
nur tanem
bir tanem
toprağım
patatesim
domatesim…
Desem bıkıp usanmadan
Gene de usanmaz ki benden!
Güz dağını basan duman içinden
bir tatlı öpücük veren
müjdeli güneş gibi
sıcacık sarar beni;
Gülünce gözleri
al yanaktan güllenir
kalbimin mührü gamzesi…
‘Seviyorum seni!’
desem durmadan yetmez ki!
Hani var ya keklik sekisi gelişin
cıvıl cıvıldak gülüşün
Var ya hani
saçların dolana boynuma sarılışın
Deli ediyor beni deli!..
Papatya falları elinde
uzanmış görünce seni
sere serpe çimenlerde
Alamam kendimi
oracıkta öpmekten
pembe bulut yanaktan…
Sevgilim!
Gönlümün biricik gözdesi,
Sakın kıskanma şiirdeki çiçeği
Sensin zaten bu şiirin ta kendisi;
Papatyam, nur tanem
Kalbime takıldığın günden
Unuttum ben işi gücü hepten;
Papatyam bir tanem
Sormaya ne gerek fallara
Bir bakışın yeter bendeki manaya...
Kayıt Tarihi : 17.06.2015 11:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Teşekkürler.
Bence de masumiyete güzel bir simge olur. Üstelik, çocuksu r masumiyet algısıyla neşe verir papatyalar bana.
TÜM YORUMLAR (1)