Ne demiş şair...
_____// belki
bir papatya yaprağın da
bulurum seni.
Şimdi gitmenin zamanı mıydı,
tam alışmışken sana…
Konuş madem, susmayı öğretme bana;
oysa ben,
adını sessizliklerime bile ezberletmiştim.
Belki
yanıma gelmezsin;
ama yokluğun,
omzuma çöken bir akşam gibi
kalkmak bilmiyor üzerimden.
Her sokak seni hatırlatır.
Pencerelerden soğuk rüzgârlar eser,
yarım kalmış cümleler üşür içimde.
Her gidenin arkasından
biraz daha sana benzer özlemim.
Bir papatya yaprağına sığdırmıştım seni,
sen fark etmeden.
Kopardıkça ben eksildim,
sen soldukça ben öldüm.
Meğer bazı sevmeler
fala bakmazmış;
hep kaybedeni doğru söylermiş.
Ben beklerim…
Zaman geçer, mevsimler değişir;
ama içimdeki boşluk
senin yokluğunla kalır.
Ve belki…
hiç gelmeyeceğini bile bile
bir papatya daha koparırım:
“Seviyor…
özlüyorum…
bekliyorum…”
diye.
@dressiz mektuplar✍️✍️@dsız..
Kayıt Tarihi : 26.1.2026 23:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!