Biliyorum, sende yorgunsun.
Kah, yalnızlıktan, kah, kalabalıktan.
Bazen, rüzgarın saçlarını okşamasıyla uyanırdın.
Arasıra, seviyor sevmiyor masallarıyla uyurdun.
Sen, yeryüzündeki güneşsin,sevmeyenin yoktur.
O kadar, masum ve güzelsin ki, tanıyanın çoktur.
Bazen, bir dağın başında, arasıra ovada
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta