Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ne kadar güzel bir yürek bunlar ortaya dökülmüş tebrikler
Çok etkileyici bir şiir okudum,metrpollerin perişan gizemini satırlarla yaşattınız,kaybolan değerleri,hüzünke hatırlattınız,tek cümle SAĞOLASIN,,,,listeme Puşt`un,,yanına yakışır,,,Pandoralar o nun eseri gibi geldi bana
Arka sokaklardan saptım saklı caddelerine hayatın
Yürüdükçe kayboluyor adaleti tanrıların
Bakın bakın; ........söze gelmiş bir şairin şiiri çınlatıyor gözlerdeki sessizliği..okuyun okutun...diyorum! bende...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta