çamura batmış güneş
sebep oluyor gerektiğinde
insanları tanımamızda,
tepe de gördüklerimiz
yakınlaştıkça küçülüyorlar.
ve vadideki arılar
gözlerimden tanıyın beni
az ağlamadım
buğday başakları dalgalanırdı sesimde.
kulaklarımın beton dökülmüş içlerine
sağın kanımı içirin uçurumlara.
uçurtmaya gök kalmadı bende.
ey saçında
rüzgarın düş kurduğu
kadın!
doluya tutulursa
portakal çiçeği gülüşlerin,
beyaz bir sayfada
sökülmüş yüzümün kökünde
gözyaşına boğulmuş yıldız geceliği,
gövdesini taşımaktan usanmış
dağlar çökmüş uykuma,
yastığımın iniltisinden
kemiklerimin şarkısın duyacaksın.
paris kaçığları
düşlerin başkenti
acının çeyizi
şairlerin intihar ederek
dul bıraktığı nehirlerin gözdeki izi.
şimşek çatısına çıktım
gelinim beyrut
yükselir çığlıkların dumandan
keş kusmuklar sedir ağacında
kimlik olmuş gözyaşları çocuklarına
ey filistin
yürekte çarpan
yaralı kuş
sensin.
budanmış hurma ağacındaki
bu inilti senin sesin
kadavraların sözlüğü
en son rüzgarın asılmasıyla
kırılmış bir ağacın dalında
düğmelerinde kalır acı
portakal yüzlü ölümlülerin.
damarlarımdaki nehirler kırıldı
bulutların rahminde kalmasın gülümsemen
kundaklasın gece tutan acıyı mutluluğun.
üzerine giyindiğin ceketin
-
Fahrettin Köseoğlu
Tüm Yorumlarona kısaca 'imgeci' diyebiliriz baktığım şiilerinde olabidiğince imge kullanıyor ve bunu güzel yapıyor açıkçası...