Kalbim Şiiri - Hamza Mamaş

Senin gibi olamamamı hoşgör.
Kaçan uykularımı,
Kanayan yaramı,
Nedensiz gülmemi,
Derin hıçkırıklarımı hoşgör.
Senin gibi gündelik bakmadığım,
Geride bırakamadığım için hoşgör.

Kolay değil yar...
Hayal kurmuşum senle,
Murat almışım,
Nefesin nefesimi karşılarken,
Dünya cennetinde senle kalmışım.
İşin sonunda sensiz,
Canımın yarısından ayrılmışım.
Senin gibi gündelik bakmadan,
Ruhuma kor alevler salmışım.
Yar...
Geride bırakamadığım için hoşgör yar...

Yaş alıp başını gitti.
Çok yollardan geçtim,
Çok güzel gördüm.
Kaç güzel sevdim.
Kaç kere aşık oldum....

Çok vuslat gördüm ey yar.
Tırnağı olamayacağın güzeller unuttum da.
İhtimal bile olmayan sana yenildim.
Düştü sancağım,
Senin doyumsuz nefsine yenildim.
Arsız ruhuna yenildim,
Hayasız hayatına yenildim.
Gündelik Hoyratlığına yenildim.
Eridim. Bittim. Tükendim...
Yenildim, yenildim, yenildim...

Şimdi rotasız gemilerini,
Süzülen yelkenlerini,
Rüzgarlı eteklerini seyrediyorum.
Ölümden utanmayan yar, sana imreniyorum.
Ateşini söndürdün mü vakit daraldı.
Her limanda birisi elbette vardı.

Özür dilerim kendim.
Özür dilerim kalbim.
Özür dilerim ruhum.
Özür dilerim tüm bedenim.
Sevmeyi bilmeyenin müptelası oldum.
Ruhuma yarayı elimle koydum.
Riyakar bir kula deli gibi tutuldum.
Senden sebep üzgünüm.
Kendimden özür dilerim.
Aşkı bilmeyen mi...
Ben ölümü yeğlerim.