Özün Sırrı Kadın Şiiri - Sadık Kocabaş

ÖZÜN SIRRI: KADIN
Güneşin eşidir, nuruyla parlar
Toprağın koynunda, /bereketi var
Karanlık geceyi, gündüze bağlar (
Kadınsız bu cihan, sönmeye mahkûm.

Yaratılış bağı, ondadır hünkâr
Emeği mukaddes, bilene vakar
Zalimin zulmüyle, yüreği yakar
Bağrı yanık ana, dinmeye mahkûm.

Asırlar devrildi, kilit vuruldu
Dili lal edildi, bendi buruldu
Hakk’ın terazisi, elbet kuruldu
Baskı ve dayatma, inmeye mahkûm.

Kadın, Yaşam, Özgür; üç kutlu hece
Aydınlık yoludur, bitince gece
Bu bir sır değil ki, değil bilmece
Karanlık zihinler, dönmeye mahkûm.

Zekâsı keskindir, bilgisi derin
Gelecek onundur, bunu böyle bilin
Kökleri sarsılmaz, yurdudur yerin
Zulmün harareti, sönmeye mahkûm.

Sözümü sakınmam, özümden derim
Bu kutlu davada, canı veririm
Hakikat yolunda, her an eririm
Kalemsiz Şair’im, denmeye mahkûm.