Özümden akanlar 5 Şiiri - Tarık Ağalar

Ve sana dair başlıyor bütün tumcelerim
İmgelerimin çırpındığı bataklıkta yüzün hatırımı kırıyor.
Ufaliyorum sonra
Siniyorum bir köşeye cocuklugumla
İki kelam dökülüyor dudaklarımdan alev ateş
İki kelam dökülüyor dudaklarımdan;
Gençliğimin ta içini kavuran.
İki kelam;
Bütün dertlerin ahını sırtında bir kambur gibi taşıyan.
Gel zaman git zaman içimde eksilen kendime duyduğum hasrete hüzünle bakıyorum.
Tam o anda
Apansız
Dehşetli bir aceleyle bir kuş ölüyor yüreği ağzında,
Bir kuş ağlıyor ardından kan revan hıçkırıklarla
Bir kuşun acısıyla uyanıyorum birden;
Kan ve ter içinde yanlizligimdan.
Sonrası bir garip tedirginlik hali,
Sonrası korkularla dolu sanrilar zinciri,
Belirtisiz zamanlara doğru kahirli bakışlar.
Sonrası cocuklugumla sindigim köşemde, iki damla gözyaşına, insan denilen varlığın bütün anlamını sığdırmak.
Köşeye sindigim cocuklugumla gamsız, kedersiz ve titremek nedir bilmeden;
Aşk diyenlere hayret nazariyla bakmak.
En nihayetinde zehirden acı bir tebessüme sığdırmak o hayreti.
Sığdırmak ve ardından el mahkum deyip,
Yani yaşamak denilen bu tamahkar tuccarin şerrinden Allah'a sığınarak,
En sonrası gerçek bir sevdaya kavuşmayı umarak.
Allah hayydır deyip başlamak...