Dile varmadan gönlü okumak, ne menem ferasettir bilene, suya sabuna dokunmadan yaşamak, hali gamsıza iştir, yükü haşiv olana bulunur mu şiirde hamal, anla yazamadıklarımı hisli kalıplara, uydurma olmasın diye bütün çaba, huzurumda bu dolu iştir.
Aslına çeksin dilim, şaşırırsa bedenim ilk ismim bilen dertlensin, kurtarmışım el alanı, susuma denk düşeni kavramışım, ihtiyaç anında davranışım okuma, hedefime zemheriler eklemişim, budur yaradılışımın ham kaynağı.
Yasımı işleyen bendim, çağlayan kelimelere borçtur şükran, bu diğer yanıma ektir haktan, geride dursun zaferlerim, en çok hatamı sevmişim.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta