Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Özlemek hasreti yakar insanın içini kavuşmadıkça.Köy çocukluğunun o zor koşullarında geçen o çok güzel günlerin değerini yaşayanlar bilir.
Tebrikler, bizi yeniden çocukluk anılarıyla buluşturduğunuz için.
İçimizden bir şair.Kutlarım Ayşe hanım.Güzel dizeler.Selam ve sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta