Bir insanın adiliği, namussuzluğu ve şerefsizliğine sessiz
kalan ve hatta hatta alıkışlayan yakın çevresi ve ailesi de
aynı karaktere sahiptir. Ve işin içinde menfaat sözkonusu
olduğu aşikardır.
Yaşamında kendini kurumuş yaprak olarak gören insanın,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta