Özlem Olgaç Şiirleri - Şair Özlem Olgaç

İlâhi aşığım diyen kul aşık,
Tevhid ummanına dalmayan bilmez.
HAKK ile batılı ayırmayan maşuk,
Nefsiyle bedende olmayan bilmez.

Bu zalim dünyaya sakın aldanma,

Güzel olmayana notum veremem,
Gönülde bulunan huyu olmasa.
Severdim bağrıma basardım seni,
Üstünde şeytanın tüyü olmasa.

Dillerim söylemez bozuktur sesler,

Mevlâdır şeytanın korur şerrinden,
Hikmeti sırlıdır hal gibi gibi.
Bağlarda yetişen Resûl terinden,
Kokar miski amber gül gibi gibi.

Ne diyelim şeytan fikir akıla,

Siyahın beyazın rengine bakmaz,
Kalbe nurla cila vurur yaratan.
Geda'yı sultandan asla ayırmaz,
Kalbe sırla cila vurur yaratan.

Kardeş eylemişti tüm kıtaları,

Kullar kahpe olmuş yalan dünyada,
Nedir çare dostlar er bulamadım.
Yalan,riya,fitne aldı yürüdü,
Namuslu,şerefli, ar bulamadım.

Bir sevdiğin varsa candan ilerde,
Cananın canana selâmı vardır.
Sevdiğin nakşedip katar gönüle,
Bu bahri ummanda kelâmı vardır.

Çileyi çok çeker sevda düşkünü,

Gözlerim seni aradı,
Görmeyince çok üzüldüm.
Gönül kapımdan içeri,
Girmeyince çok üzüldüm.

Uzak değil,bugün yarın,

Derdim yar soğutmaz yar kınasını,
Unutmam sevdanın öz anasını,
Yardan ayrı döver yar sinesini,
Sabır ipliğini düğlerde geçer.

Her gün seherlerde seni çağırır,

Nedir bu sevdanın vilayetinde,
Yadlar gezer kendi eyaletinde,
Herkes boş yerde muhabbetinde,
Dostluğu,sevgiyi de terkettiler.

Aşkı muhabbette artık nasır var,

Ne sebep açmıştır bu gönül bağım,
Salınıpta gezmeyince bilinmez.
Çile ilmek ilmek dert düğüm düğüm,
Ele alıp çözmeyince bilinmez.

Sen yok iken kim var idi orada,