Seni özlemenin çaresizliğindeyim.
Sensizliğe mahkum edilmenin.
Bilsen öyle ihtiyacım var ki sana,
Her zamankinden fazla.
Titreyen sesine,tenimi ısıtan eline,
Yüreğimi aydınlatan gözlerine hasretim.
Kurumuş toprağın suyu beklediği gibi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta