yalnızlığımın mahkumu oldum odamda
yalnız sere serpe kala kaldım
duvarlara sen dıye konuştum saatlerce
sesizliyin yalnızlığı oda mahkumu çevırdı beni
esen ruzgar serın estı o esen ruzgar senmiydin
yuzume çok yumuşak dokundu aynen senin dokunuşundu
içim bir hoş oldu sen geldın dıye sevinç çığlıkları atım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta