Özledim seni Şiiri - Hatice Karakaya

Bir ataş düşmüş yüreğime

Yanarım...

Kimse bilmez hangi yanar dağın lavları?

Bir ceylanın ataşıdır.

Koca bir gülüşü vardı

Yüreğimde özlemini biriktirdiğim! ! !

Nerede kaybetim tohumuna hasret ektiğim yavru ceylanım, nerede şimdi arar dururum

Avuçlarımdan kayıp gitti

Tek solukla hıçkırıklarım düğüm oldu kaldı,

Dilimin ucunda gitme, diyemedim.

Bir ataş attın içime giderken,

Alev alev kavurur yüreğimi neredesin, neredesin şimdi gözlerine hasret kaldığım

Özlemim! ! !

Sımsıkı tutunaydım

Sana

Gitme deseydim hiç bırakmasaydım

Avuçlarını kaybetmeseydim,

Seni gecenin zifir karanlığında.

Bilemez, kimseler tanımaz ceylanımı,

Sorar dururum deli divane oldum, arar dururum.

Kış oldu dört mevsimim.

Üşüyorum cansız bedenini düşlerken

Avuçlarımla çıkarıp ataydım bedenini kaplayan mevsimsiz açan sarmaşığı başka bir diyarın okyanusuna

Rüyalarımın kardeleni, güneş hiç doğmasın isterim, bükmesin boynunu Gizli bahçamın çiçeği

Özledim seni adını Özlemle kavurduğum biricik ceylanım.