Özledim... Şiiri - Kaan Taner

Özledim; çocuk olmayı, çocuk kalmayı,
Ama dur durak dinlemiyor zaman.
Beni büyütmek için,
Uğraşıyor var gücüyle neden?
Neden meraklı bu kadar,
Beni sabırsızca büyütmeye.
Şekerlerimi alıp avcumdan,
Acılarını bırakırken yerine;
Ye bunları küçüğüm...
Ye ki; beni daha iyi bilesin deyip de geçiyor.
Kırmızı başlıklı kız masalını
Yarıda kesip,
Pinokyo'yu fısıldarken kulağıma,
Ne kadar yalancı olduğunu anlatıyor.
Ve devam ediyor umarsızca...
İşte bu benim,
Adım HAYAT.
Görevimse;
Çemberimden milyonlarca çocuğu,
Bir çırpıda atlatmak.
Sıra sen de şimdi,
Haydi kapat gözlerini şimdi.
Ruhundaki o çocuk,
Bir adama bıraksın yerini.