Özledim Şiiri - Eyyup Balta

Özledim
Bugün yine seni özledim,
Uzaklara daldı gözlerim.
Boğaz’dan geçen gemilere el salladım,
Belki birinde sen varsın diye…
Güneş uğradı şehrime,
Ağaçlar tomurcuklandı,
Herkes baharı karşıladı—
Ben sensizliğe yakalandım.
Yokluğuna alışamadım,
Adını içimde susturamadım.
Hangi rüzgâr aldı seni benden,
Hangi uzak sakladı sesini?
Sensiz geçen günler yorgun,
Zaman bile eksik akıyor.
Bir yanım seni çağırıyor hâlâ,
Bir yanım susmayı öğreniyor.
Gel desem…
Gerçekten gelir misin?
Yoksa bu özlem de
Yalnızca bana mı ait?
Bahar kokunu özledim,
Ellerinin sıcaklığını…
Bir akşam vakti çıkıp gelsen,
Her şey kaldığı yerden başlar mı?
Nasıl bir yazgıdır bu yaşadığım—
Adını koyamıyorum.
Aşk acı değildi derlerdi,
Ben her gün yeniden yanıyorum.
Güneş şehrimi terk etmeden,
Ay gözlerinle dokunsan geceme…
Bir kez olsun sesimi duysan,
Bu kadar susar mıydın yine?
Özledim…
Öyle derinden, öyle sessiz—
İçimde büyüyen bir boşluk gibi.
Duy beni sevdiceğim,
Bir gün değil…
Her gün
Seni özledim.
Eyyüp Balta