Özlediğim İstanbul Şiiri - Mehmet Sena E ...

Değişmem hiçbir kente, içimde özlemsin
Yeditepe'yle hayallerimin orta yerindesin
Geçerken Beyazıt değil miydi minaresiyle?
Meydanında dalga dalga güvercinleriyle

Uzansam Sur içine, şöyle hasretin gölgesinde
Nasıl özledim, Beyazıt'tan Fatih'e yürümede

Gidiyorum surlara baka baka,

Meğer hasretin ilk molası Şehzadebaşı'nda
Nereye baksam tarih, değilse hangi taşında?
Baktıkça eski hatıralara, ağlamaklı gözlerle
Ne desem, nasıl anlatsam hangi sözlerle?

İstanbul'u özledim eski, yeni taşıyla
Bir de sevdiklerimin en derin bakışıyla
Her adımda rastladığım simalar nerde şimdi?
Bir selamda bile aceleyle gidenler yok şimdi?

Her bir cami avlusu sanki birer akademi
Meraklısınaydı sadece anlatımın en güzel yeri
Çok değil dinleyeni, lakin her teldendi söyleyeni
Bir de burdan bakınca neymiş İstanbul yani

Hani o özlediğim manzaralar ,?
Güneş mi batmış üzerinden bu zamanda ?
Anlayamadım, gittiler çok mu uzaklarda?
Dönmeyeceklerse, aklım hangi tuzaklarda?

Rastlanmaz şiire, yalnızca Lale devrinde
Baksana Çınar altı, bir de Süleymaniye'de
Gölgesi düşmüş şarkıların şiirlere her hanede
Her gün Haliç'ten Boğaziçi'ne sandallar geçer
İçinde sevdanın ağlamaklı gözlerini seçer

Bakınca lale devrinde mi şiirlerimiz?
Bitmez umutlar, Şairli günlere yine döneriz
Neydi o sahillere uçup, konan martılar
Ya bir de sokak başlarında içen dertliler

Buydu kederimden unuttuğum İstanbul
Bir de hatırımda silinmeyen şu İstanbul

23/3/2023 Mustafa Haşimi.