Hep aynı yaşta
Doğacak karanlık!
...yattığı yerden
aşkı güneşe tuttum
Ah bu!
Gölgem deki sıcaklık...
Bana tenini göster ateş
Sevgili; dili küflenmiş seslerin
Arasında!
son söz diyor
Ayrıldık!
Ama elinin okşadığı
Özlem!
Hala; gecenin karnın da oynak bir kahkaha
Bir tek o biliyor
Düş pıhtısından yarattım bizi
Dualarıma karşılık!
Ayışığına gün kala
Avuçlarıma yürüyen şehrin siyahı
Büründüğüm uykulara hastalık!
Beyazı alınmış kağıtlar üzerine
Nedir bu yorgun hiçler?
Umudum olsan
Her nefesin lügatına kesik atardım
Haykırışım!
Adından çıkmayan bir çığlık...
İnadıma inan sevgili;
Ölümün en şiir tarafı
Bir Haziran cesedinde
Mumla gelen aydınlık!
Hep aynı yaşta
Kalacak yalnızlık!
...vedaya;
dünlerimden
düşman bir alkış!
Kayıt Tarihi : 23.7.2011 09:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ateş düştüğü karanlığı yakar! Sabriye Babaoğlu YILDIRIM
sonra sesli okuyunca alkışlık kelimesinin kaşıklıkla fonetik bir karışıklık yarattığını hissettim..
bu şiir bu haliyle güzel
TÜM YORUMLAR (34)