Özgürlük Şiiri - Gece Gözlü

Özgürlüğün Yeri
​Sence özgür olmak;
Bir kuşun kanadında mı gizliydi,
Yoksa bulutların kuytusunda mı saklı?
Ben uzun zaman gökyüzüne baktım;
Uçan her kanatta, bir parça hürriyet aradım.
​Ama sonra anladım...
​Özgürlük ne kanattaydı, ne de sonsuz boşlukta.
Özgürlük; bir kalbin, bir başka kalbi
Hiç korkmadan sevebilmesiydi.
Çünkü insan her yere gidebilir,
En uzak ufuklara bile dokunabilir;
Ama sevdiğinin kıyısında değilse,
En geniş gökyüzü bile dar bir kafestir.
​O yüzden şimdi gökyüzüne baktığımda,
Kuşları değil, seni düşünüyorum.
Anladım ki özgürlük, bazen uçmak değildir;
Bir insanın kalbinde, korkusuzca yer bulabilmektir.
​Bazen de özgürlük;
Bir ismi düşünürken, gözlerinin uzaklara dalıp gitmesidir.
Kimse görmez o anı, kimse duymaz içindeki fırtınayı;
Kalbin sessizce, sadece o isme doğru yürür.
İşte o an anlarsın:
Gökyüzü sandığın kadar sonsuz değilmiş;
Bir insanın kalbi, bazen evrenden bile büyükmüş.
​Ben özgürlüğü göklerde ararken, senin gözlerinde buldum.
Ve şimdi biliyorum;
İnsan, en sıkı bağlandığı yerde
En özgür halini yaşarmış.
​Lakin bir gün...
O gözler senden uzaklaşırsa,
İşte o zaman anlarsın hürriyetin bedelini.
Çünkü bazı kalpler, bir kez sevdikten sonra
Gökyüzüne dönse bile, eskisi gibi kanat çırpamaz.
Ne kadar uzağa giderse gitsin insan,
Kalbini bıraktığı yere mahkûm kalır.
​Belki de özgürlük, gerçekten gökyüzünde değildi...
Özgürlük; birini sevip, onu kaybetme ihtimaline rağmen
Yine de sevebilecek kadar cesur olabilmekti.