Özet Şiiri - Şahin Cahit Yanık

Bir fatiha bekler şu garip bağrım,
Yıkılmış baş ucum, çökmüş toprağım.
Duyulmaz kimseden feryadım, çağrım,
Kurumuş kökünden yeşil yaprağım.

Dünyada bırakıp malı, mülkümü,
Sırtıma yükledim dertten yükümü.
Zamanla unuttu herkes öykümü,
Söyledim bitirdim yaşam türkümü.

Üstümde ot biter, gölgem silinir,
Belki kıymetimiz bir gün bilinir.
Gidenler dönmez ki, nasıl gelinir?
Bu kara talihe ancak gülünür.

Ağustos 2026, Ataşehir

Ölüm Şiirleri Antolojisi, s. 14