Özebakış Şiiri - Zühre Deniz Yeles

Vadinin birinde alaca yavru ceylan
Gece vakti
Peşinde kurtlar
Koşturur.
Sırtında kan kırmızı hançerler gerilidir,
Ay ışığı ve gözlerinde keskin cam kırıkları
Nefes değil
yangındır sanki aldığı
Havada bir koku var, henüz kan değil
Gece vakti peşinde kurtlar

Ormanın birinde, alaca yavru ceylan
Gece vakti bir göl karşısı
Peşinde ümitsizlik
Yansımasına bakar
Gözleri ölü annesinin sessiz yası
Kapaklarından salkım salkım kirpikler fışkırır
Gece vakti bir göl karşısı

Ormanın birinde, alaca yavru ceylan
Gece vakti
Peşinde
Manidar bir ağıt.
Hayal meyal, zehri bir tüy gibi
Üflesen geçecek
Üflemesen
Gece vakti peşindedir

Gecenin birinde alaca yavru ceylan
Yürüdü uzun yolları, geçti ayrımları
Kuzgunlar gördü iğneler üstünden bakan
Öleceğini sezercesine
Onu da mı böyle beklediler, dedi
Onu da mı
Gözleri ölü annesinin sessiz yası
Gece vakti
Ormanın birinde

Mağaranın birinde, alaca yavru ceylan
Yolunu ararken
Defalarca
Sessiz gözyaşları doğurur
Bir sandık bulur, tahtası zambaklardan
Üstünde serili gergin bir örümcek ağı
Açtı mı sessizce nutku tutulur
Mağaranın birinde
Kendini ararken

Vadinin birinde alaca yavru ceylan
Gece vakti mağarasında kendini bulur
Havada bir koku vardır, nahoş kan kokusu
Bir kuzgun yüreğini yer yer durur
Gece vakti
Zihninde kurtlar.

Ekim 2015