Derin mavi pırıltılı bakan gözleri vardı
kim bilir kaç yürek hapsolup kalmıştı
gözlerini bıraktığı ayrılıklarda
öyle derin öyle anlatılmazdı
bense rengine hapsettiği en son bahardım
Gamzelerine kurduğumdan
beri bütün saatleri
gülüşünle uyanıyorum
artık ben bütün sabahlara..
Ayrılığın bir anlamı yok ki
ayrılıkta aşka dairdir
hem ben seni ayrılığın
içinde bile sevmedim mi
anlasana işte yokluğun beni korkutamaz
ve hiç bir sensizlik seni benden alamaz
Yeter bu kadar hüzün
koyduğun içimize
bana biraz sen ver
yada gülüşlerini
koy yine kalbime
ansızın gelip savur
Seni sevdiğim o günden beri
sevdanın sokağında şiirler yazar
dünyaya meydan okurum ben
kara sevdanın ceketi üzerimde
dolaşırım şiirleri sokak sokak adım adım
her adımda daha çok tutarım ellerinden
Gülüşlerinden bir çocuk düşü
verir misin bana
kalbime sürüp bende biraz
çocuk olmak istiyorum
sonra koşmak koşmak istiyorum
bir uçurtmanın peşinde
Gördüğümde başka,tanıdığımda bambaşka biriydi..
Bu kadar farkı, karakterine nasıl sığdırabildi hala anlayamadı
Merak etme
gülüşün hala
duruyor ömrüme
açtığın o uçurumda
ve gözlerini bıraktığın
o son bakışın vardı ya
Bir şekilde her şey olacağına varıyor
Engel olamıyorsun..
Tercih yapamıyorsun..
Ama ile başlayan cümleler kuruyorlar sana...
Çünküler gitgide çoğalıyor...
Alışıyorsun..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!