İnsanın kendi öz harfleri dahi birbirinden ayrıdır.
Harfler ancak yanyana geldiğinde bir duyuşta özde bütünleniyor ise,
İnsan kendine dahi ayrı düşer bazen.
İnsanın kendi harfleri dahi ayrıdır birbirinden.
Hal böyleyken, gerçek bir ahvalde kalabilir mi insan?
Hal böyleyken nasıl bir başkasıyla düşünce ayrılığı olmasın ki?
Ben belki özümde dağınığımdır, bir başkası sözünde.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta