Hangi vicdan öz çocuğunu dört köşe altı duvardan oluşan, beton yığınlarının içinde tüm sosyal çevresi olan arkadaşlarından uzak tutabilir. Ve bunu yaparken de mavi ekranlardan medet umabilir. Dört duvarlı sanal hapishane minnacık dünyalarında nasıl psikolojik travma yaratabilir. Bunları düşünen beyinlerimize soralım bir bakalım ne cevap alacağız ?
Aydın Gürz
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta