Oyun Şiiri - Nahit Sadi Baysal

Nahit Sadi Baysal
53

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Oyun

Sevmek
Avucuma konmasıydı bir kelebeğin
Ceset olarak duracağına yakamda
Rüzgâr
Dağılmalı saçları her dudağıma
Konuşacak bir şeylerin kalmasın daha
Sayı
Az bir saçımda klan beyazlar
Çok büyük düşlerimi saklar
Renk
Gece mi gündüz mü?
Ne fark eder
Yağmurun sesi hep sessizliği boyar
Oyun
Bomboş sayfa o kadar boş değildi
Satırları vardı
Boşluklar doluydu üzerlerinde
Bir de adın

Nahit Sadi Baysal
Kayıt Tarihi : 9.2.2019 14:51:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!