Oyun… Şiiri - Hakan Sinkiler

En iyi oyunculuk deneyimini…
Hayatının en zor oyunu benimle oynadın..
Belki de en kolayıydı senin için…
Tek kişilik bir gösteri içindeki…
Esas oyuncuydum ben..
Esas dediysek şaşırma hemen…
Esas oğlan değil…
Esas salaktım ben…
Günler boyu sevdim seni…
İpeksi tenini okşayarak..
Tel tel tüm saçlarını koklayarak…
Sana kendimi her geçen gün daha da bağlayarak…
Bir yandan da figüranlık yaptım bu aşk oyunun için…
Senin için…
Şekilden şekle giren bir figüran…
Asıl komik olan ise…
Aşk denen şeye inanmış olan…
Ve sana da inandırmaya uğraşan…
Saf bir figüran…
Eğlenceli bir oyun oldu herkes için…
Çünkü daha perde kapanmamıştı…
Ve şimdi perde…
Salon ve sahne bomboştu…
Bir tek şey dışında…
Kuliste paramparça olmuş kocaman bir kalp dışında…