Öylesine
tükenmişliğin tam ortasında bir kalp,
biraz daha çarpmak istiyor.
Ama yok, artık umudu kalmadı.
Sen yoksun!
Hayalin bile eskisi gibi değil.
Sadece bir karartı kalmış senden.
Oda gitmeye yüz tutmuş.
Çırpınıyor, hala sevmek istiyor.
Ona engel oluyorum, biliyorum ki
değmeyecek.
Gene gecelerim yalnız, gündüzüm ışıksız kalacak.
Belki gün batımında senin elini tutamayacağım.
ama umursamıyorum biliyorum ya,
senin umurunda olmayacak.
gün gelecek sen değerimi anlayacaksın,
ama artık çok geç olacak.
ben olmayacağım.
benden geride sadece,
içinde sen olan hayallerimin kırıntısı kalacak.
istersen onu da görmezsin beni görmediğin gibi…
yada ona gözyaşınla can verirsin bana verdiğin gibi…
Kayıt Tarihi : 14.1.2007 22:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!